ﭘﻴﻤﺎﻳﺶ زﻣﺴﺘﺎﻧﻲ ﺧﻂاﻟﺮأس دوﺑﺮار )زﻣﺴﺘﺎن (89
ﺧﻂاﻟﺮأس دوﺑﺮار ،ﺑﻪ ﻃﻮل ﺗﻘﺮﻳﺒﻲ 60ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ،در ﻣﻨﺘﻬﻲاﻟﻴﻪ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺟﻨﻮﺑﻲ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻓﻴﺮوزﻛﻮه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ .ﺟﻨﺎح ﺟﻨﻮب
ﺧﻂاﻟﺮأس ﺷﻴﺐﻫﺎي ﺗﻨﺪ رﻳﺰﺷﻲ و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺘﺮس دارد و از ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﻳﺎلﻫﺎ و ﮔﺮدهﻫﺎي ﺳﻨﮕﻲ ﻣﺘﻌﺪدي دارد ﻛﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﺎ زاوﻳﻪﻫﺎي ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪ ﺧﻂاﻟﺮأس ﻣﺘﺼﻞ ﻣﻲﺷﻮد .ﺑﺎد و ﻛﻮﻻك ،ﺑﻬﻤﻦﻫﺎي ﺑﺰرگ و ﻛﻮﭼﻚ ،ﺑﺮف ﺳﻨﮕﻴﻦ و ﻧﻘﺎبﻫﺎي دوﺑﺮار
ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ .ﻣﺎ در ﻗﺎﻟﺐ ﻳﻚ ﮔﺮوه دو ﻧﻔﺮه ﺷﺎﻣﻞ ﻛﻮروش ﻧﮕﻬﺒﺎن و ﭘﻮﻳﺎ ﻛﻴﻮان ،از ﺑﺎﺷﮕﺎه ﻛﻮه ﻧﻮردي و اﺳﻜﻲ دﻣﺎوﻧﺪ ،ﺑﻪ ﻳﺎد
دوﺳﺘﺎﻧﻤﺎن ﻛﻪ در ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻬﻤﻦ دﻳﺰﻳﻦ ﺟﺎن ﺑﺎﺧﺘﻨﺪ ،ﭘﻴﻤﺎﻳﺶ ﻛﺎﻣﻞ ﺧﻂاﻟﺮأس دوﺑﺮار را ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﻳﺰي و در زﻣﺴﺘﺎن ﺳﺎل ﺟﺎري )(1389
اﺟﺮا ﻛﺮدﻳﻢ.
روز اول )دوﺷﻨﺒﻪ 25 -ﺑﻬﻤﻦ(
ﺻﺒﺢ روز دوﺷﻨﺒﻪ 25ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎه از ﺗﻬﺮان ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدﻳﻢ؛ ﺣﺪود ﻳﻚ و ﻧﻴﻢ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ﺑﻌﺪ از ﮔﺮدﻧﻪ اﻣﺎﻣﺰاده ﻫﺎﺷﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻮر؛ در
ﺟﺎده ﻫﺰار ،از اﺗﻮﺑﻮس ﭘﻴﺎده ﺷﺪﻳﻢ و در ﺳﺎﻋﺖ 6:45دﻗﻴﻘﻪ ﺻﻌﻮد ﺧﻮد را آﻏﺎز ﻛﺮدﻳﻢ .در ﻳﻚ روز آﻓﺘﺎﺑﻲ و ﺑﺎ ﺑﺮفﻛﻮﺑﻲ ﺳﻨﮕﻴﻦ ،ﭘﺲ
از 5ﺳﺎﻋﺖ روي ﺧﻂاﻟﺮأس ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ و ﺑﻌﺪ از ﺻﻌﻮد ﻗﻠﻪ ﺑﺰم ﭼﺎل ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع ،3500ﺧﻂاﻟﺮأس را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﺮق اداﻣﻪ دادﻳﻢ و ﺑﺎ
ﮔﺬر از ﺗﺎﺑﻠﻮﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﺎد ﻛﻮﻫﻨﻮرد ﻓﻘﻴﺪ ،ﻫﻤﺎﻳﻮن ﻣﺤﺒﻮب را )ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه زﻧﺪه ﻳﺎد ﻓﺮﻳﺪون اﺳﻤﺎﻋﻴﻞزاده ﻛﻪ ﻗﺼﺪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭘﻴﻤﺎﻳﺶ
زﻣﺴﺘﺎﻧﻲ را داﺷﺘﻨﺪ و درآن ﻣﺤﺪوده در ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻬﻤﻦ ﺟﺎن ﺑﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد( در ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺎ زﻧﺪه ﻛﺮد؛ در اداﻣﻪ ﻣﺴﻴﺮ ﻗﻠﻪﻫﺎﻳﻲ ﭼﻮن ﻣﻴﺎنرود و
ﻻﺳﻢ را ﺻﻌﻮد ﻛﺮدﻳﻢ و ﺳﺎﻋﺖ ،16ﻗﺒﻞ از ﻗﻠﻪ ﭼﻨﮕﻴﺰﭼﺎل ،3ﭼﺎدر ﺧﻮد را ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮدﻳﻢ.
روز دوم )ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ 26-ﺑﻬﻤﻦ(
ﺻﺒﺢ روز دوم ﭘﺲ از ﺣﺮﻛﺖ ،ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻗﻠﻪﻫﺎي ﭼﻨﮕﻴﺰﭼﺎل 2 ،3و 1را ﺻﻌﻮد ﻛﺮدﻳﻢ و ﺳﺎﻋﺖ 15:30دﻗﻴﻘﻪ ﻗﻠﻪ ﭘﺮواﻧﻪ ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع
4100را ﺻﻌﻮد ﻛﺮده و ﺑﻌﺪ از ﻓﺮود از ﻗﻠﻪ ﭘﺮواﻧﻪ ،ﻣﺤﻞ ﺷﺐﻣﺎﻧﻲ دوم ﺧﻮد را آﻣﺎده ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﭼﺎدر ﺧﻮد را ﺑﺮﭘﺎ ﻛﺮدﻳﻢ.
روز ﺳﻮم )ﭼﻬﺎرﺷﻨﺒﻪ – 27ﺑﻬﻤﻦ(
ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺧﺮاﺑﻲ ﻫﻮا ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ 12ﺑﻪ اﻣﻴﺪ ﻫﻮاي ﺑﻬﺘﺮ در ﭼﺎدر ﺻﺒﺮ ﻛﺮدﻳﻢ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ در ﻫﻤﺎن ﻫﻮاي ﺧﺮاب ﺣﺮﻛﺖ
ﻛﻨﻴﻢ؛ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ از ﭘﻴﻤﺎﻳﺶ ﻛﻤﻲ از ﻛﻮﻻك ﻛﻢ ﺷﺪ .ﺗﻴﻢ ﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﺻﻌﻮد ﻗﻠﻪ اﻧﮕﻤﺎر (4150) 2و اﻧﮕﻤﺎر
ﻳﻚ )(4150؛ ﭼﺎدر ﺧﻮد را 50ﻣﺘﺮ ﭘﺎﺋﻴﻦﺗﺮ از ﻗﻠﻪ اﻧﮕﺎر ﻳﻚ ﺑﺮ ﭘﺎ ﻛﺮد.
روز ﭼﻬﺎرم )ﭘﻨﺞ ﺷﻨﺒﻪ 28 -ﺑﻬﻤﻦ(
ﺻﺒﺢ روز ﭼﻬﺎرم از ﺳﺎﻋﺖ 7:45دﻗﻴﻘﻪ آﻣﺎده ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻮدﻳﻢ؛ اﻣﺎ ﻫﻮاي ﺧﺮاب و ﻛﻮﻻك اﺟﺎزه ﺣﺮﻛﺖ ﻧﻤﻲداد .در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻫﻨﻮز
ﻫﻮا ﺧﺮاب ﺑﻮد؛ ﺳﺎﻋﺖ 9:15ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ و در ﻫﻮاي ﺑﺪ و ﺑﺎ دﻳﺪ ﻛﻢ از ﺗﻴﻐﻪﻫﺎي ﺑﻴﻦ اﻧﮕﻤﺎر و دوﺑﺮار ،در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ
ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ را ﺑﺎ ﻃﻨﺎب ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﻲﻛﺮدﻳﻢ ،ﻋﺒﻮر ﻧﻤﻮدﻳﻢ .ﺣﺪود ﺳﺎﻋﺖ 14ﺑﺮ ﺷﺪت ﺧﺮاﺑﻲ ﻫﻮا اﻓﺰوده ﺷﺪ و ﻣﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ در ﻣﺤﻠﻲ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻗﺒﻞ از دوﺑﺮار ﻏﺮﺑﻲ ﭼﺎدر زده و ﺷﺐﻣﺎﻧﻲ ﻛﻨﻴﻢ.
روز ﭘﻨﺠﻢ )ﺟﻤﻌﻪ 29 -ﺑﻬﻤﻦ(
ﺻﺒﺢ در ﻫﻮاي ﻧﻴﻤﻪ اﺑﺮي و در ﺑﺎرش ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﭘﻴﻤﺎش ﺧﻮد را آﻏﺎز ﻛﺮدﻳﻢ؛ و در ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮد ﺗﻴﻐﻪﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻌﺎدﻟﻲ رد
ﻛﺮدﻳﻢ؛ اﻟﺒﺘﻪ در ﺣﻴﻦ ﻋﺒﻮر از آﺧﺮﻳﻦ ﺗﻴﻐﻪﻫﺎي ﻗﺒﻞ از دوﺑﺮار ﻳﻚ ﻓﺮود 12ﻣﺘﺮي داﺷﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﺑﻠﻮك ﻛﻮﭼﻚ ﻓﺮود
اﻳﻤﻨﻲ را اﻧﺠﺎم دادﻳﻢ .ﺑﻌﺪ از ﺻﻌﻮد دوﺑﺮار ﻏﺮﺑﻲ ) (4200و ﺻﻌﻮد دوﺑﺮار ﺷﺮﻗﻲ ﻛﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ ﻗﻠﻪ ﺧﻂاﻟﺮأس ﺑﻪ ارﺗﻔﺎع 4250ﻣﺘﺮ
اﺳﺖ؛ ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮد را ﻛﻪ در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل آن ،ﻧﻘﺎبﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد و ﻋﻈﻴﻤﻲ ﺧﻮدﻧﻤﺎﻳﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد؛ اداﻣﻪ دادﻳﻢ .ﺑﺎ ﺻﻌﻮد ﻳﻚ ﻗﻠﻪ ﻓﺮﻋﻲ ﻣﺮﺗﻔﻊ
در اداﻣﻪ ﺧﻂاﻟﺮأس؛ ﺣﻮاﻟﻲ ﺳﺎﻋﺖ 15:30دﻗﻴﻘﻪ ﭼﺎدر ﺧﻮد را در ﻣﺤﻠﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ؛ دﻗﻴﻘﺎً زﻳﺮ آن ﻗﻠﻪ ﻓﺮﻋﻲ ﺑﺮﭘﺎ ﻛﺮدﻳﻢ.
روز ﺷﺸﻢ )ﺷﻨﺒﻪ 30 -ﺑﻬﻤﻦ(
در ﻫﻮاي ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب ﺣﺮﻛﺖ ﺧﻮد را آﻏﺎز ﻛﺮدﻳﻢ و ﺑﻌﺪ از ﻋﺒﻮر از ﮔﺮدهﻫﺎي ﺳﻨﮕﻲ و ﺗﻴﻐﻪﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد؛ ﻗﻠﻪ ﺳﻮزﭼﺎل ) (4150را در
ﺳﺎﻋﺖ 12ﺻﻌﻮد ﻛﺮدﻳﻢ .در اداﻣﻪ ﻣﺴﻴﺮ ،ﺧﻂاﻟﺮأس ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺷﻤﺎل ﻛﺸﻴﺪه ﻣﻲﺷﻮد .ﺑﻌﺪ از ﻋﺒﻮر از اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ و ﮔﺮدﻧﻪ ﺳﻮزﭼﺎل ،ﻛﻪ
ﺑﺎدﻫﺎي آن ﺳﻬﻤﮕﻴﻦ اﺳﺖ ،ﻗﻠﻪ رﺧﺶ (4100) 2و رﺧﺶ 1را ﺻﻌﻮد ﻛﺮدﻳﻢ .ﺳﭙﺲ روي ﺗﻴﻐﻪﻫﺎ ،ﻳﻚ ﻓﺮود 15ﻣﺘﺮي داﺷﺘﻴﻢ و در
اداﻣﻪ ،ﻋﺒﻮر از روي ﺗﻴﻐﻪﻫﺎ ،ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻌﺎدﻟﻲ ﺑﻮد .ﺳﺎﻋﺖ 16:30دﻗﻴﻘﻪ روي ﻳﻚ ﮔﺮدﻧﻪ ﭘﻬﻦ ،در ﻣﺤﻠﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻛﻪ ﺗﻮده ﻋﻈﻴﻤﻲ از
ﺑﺮف ﻣﺎ را از ﺑﺎد در اﻣﺎن ﻣﻲداﺷﺖ؛ ﭼﺎدر ﺧﻮد را ﺑﺮ ﭘﺎ ﻛﺮدﻳﻢ؛ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺷﺒﻲ آرام را ﺑﺪون درك ﺷﺪت ﺑﺎد ،ﮔﺬراﻧﺪﻳﻢ.
روز ﻫﻔﺘﻢ )ﻳﻜﺸﻨﺒﻪ1 -اﺳﻔﻨﺪ(
ﺻﺒﺢ ﭘﺲ از ﺟﻤﻊ ﻛﺮدن ﭼﺎدر و آﻏﺎز ﭘﻴﻤﺎش؛ ﭘﺲ از 30دﻗﻴﻘﻪ؛ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﺷﺪت ﺑﺎد ﺑﺴﻴﺎر ﺑﻴﺶ از آن ﭼﻴﺰي اﺳﺖ
ﻛﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﺮدﻳﻢ و اداﻣﻪ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺑﺎد ﻣﻴﺴﺮ ﻧﻴﺴﺖ .ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺷﺐﻣﺎﻧﻲ ﺧﻮد ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻴﻢ و ﭼﺎدر ﺧﻮد را ﻣﺠﺪداً ﺑﺮﭘﺎ
ﻛﺮدﻳﻢ ﺗﺎ در ﺟﺎﻳﻲ اﻳﻤﻦ ﺑﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻛﻢ ﺷﺪن ﺷﺪت ﺑﺎد ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ؛ ﺳﺎﻋﺖ ﺣﺪود 12ﻇﻬﺮ ﺑﻮد و ﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن زﻣﺎن ﺧﻮد را از دﺳﺖ
ﻣﻲدادﻳﻢ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ در ﻫﻤﺎن ﺷﺮاﻳﻂ و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﺘﺤﺮك؛ ﭘﻴﻤﺎﻳﺶ ﺧﻮد را اداﻣﻪ دﻫﻴﻢ .در ﺑﻴﻦ ﻣﺴﻴﺮ،
ﻳﻚ ﻓﺮود 10ﻣﺘﺮي داﺷﺘﻴﻢ و ﺣﻮاﻟﻲ ﺳﺎﻋﺖ 16:30دﻗﻴﻘﻪ ،ﻗﺒﻞ از ﻗﻠﻪ ﻗﺮهداغ ،1روي ﺗﻴﻐﻪﻫﺎ ﻛﺎرﮔﺎه زده و ﭼﺎدر ﺧﻮد را ﺑﻪ آن
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻛﺮدﻳﻢ .ﺧﻮدﻣﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻫﺎرﻧﺲ در ﭼﺎدر در ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻫﻤﺎن ﻛﺎرﮔﺎﻫﻲ ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﭼﺎدر ﺑﻪ آن ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻮد؛ ﭼﺎدري ﻛﻪ ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ
ﺳﻮم آن در ﻫﻮا ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮد و ﺑﺮ ﺧﻼف ﺷﺐ ﻗﺒﻞ؛ ﻛﺎﻣﻼ در ﻣﻌﺮض ﻛﻮﻻك ﻗﺮار داﺷﺖ.
روز ﻫﺸﺘﻢ )دوﺷﻨﺒﻪ 2 -اﺳﻔﻨﺪ(
ﺑﻌﺪ از ﺻﻌﻮد از ﻗﻠﻪ ﻗﺮهداغ (3900) 1و درﮔﻴﺮي ﺑﺎ ﺗﻴﻐﻪﻫﺎي ﻣﻌﺮوف ﻗﺮهداغ ،ﻣﺎﻧﻨﺪ روزﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ،ﻛﺎر ﻓﻨﻲ و ﺳﻨﮕﻨﻮردي داﺷﺘﻴﻢ.
ﺑﺎ ﺻﻌﻮد ﺑﻪ ﻗﻠﻪ ﺷﺎورس و ﻗﻠﻪ ﻗﺮهداغ ،(3800) 2ﻗﻠﻪ اﺳﺐﮔﻴﺮون ) (3850و ﻛﻞﻛﺸﻮن ) (3650و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻋﺒﻮر از ﭼﻨﺪ ﻗﻠﻪ ﻓﺮﻋﻲ؛
ﺳﺎﻋﺖ 18ﭼﺎدر ﺧﻮد را ﺑﺮ ﻳﻚ ﮔﺮدﻧﻪ ﺧﺎﻛﻲ -ﺑﺮﻓﻲ ﺑﺮﭘﺎ ﻛﺮدﻳﻢ و ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻨﻴﺪهﻫﺎ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺧﻴﺎل ﺑﻮدﻳﻢ ﻛﻪ ﺣﺪود دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه و ﺷﺐ را ﺧﻮﺷﺤﺎل و ﻣﺴﺮور از ﭘﺎﻳﺎن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺻﺒﺢ رﺳﺎﻧﺪﻳﻢ.
روز ﻧﻬﻢ )ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ 3 -اﺳﻔﻨﺪ(
ﺻﺒﺢ در ﻫﻮاي ﻋﺎﻟﻲ ،ﺣﺮﻛﺖ ﺧﻮد را آﻏﺎز ﻛﺮدﻳﻢ؛ ﺗﻴﻐﻪﻫﺎي ﭘﻴﺶ رو را رد و ﻗﻠﻪﻫﺎي ﻓﺮﻋﻲ را ﺻﻌﻮد ﻛﺮدﻳﻢ؛ اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﺴﻴﺮ اداﻣﻪ
داﺷﺖ و ﻣﺎ ﺑﺎ اﻳﻦ واﻗﻌﻴﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻳﻢ ﻛﻪ اداﻣﻪ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﻴﺶ از 2ﻳﺎ 3ﺳﺎﻋﺖ زﻣﺎن ﻧﻴﺎز دارد .ﺣﻮاﻟﻲ ﺳﺎﻋﺖ 12ﻫﻮا ﺧﺮاب ،ﻃﻮل دﻳﺪ
ﻛﻢ و ﺑﺮفﻛﻮﺑﻲ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ؛ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ دﻳﺪ ﻣﺤﺪود ،دو ﺑﺎر از ﻣﺴﻴﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪﻳﻢ و ﺑﺎ ﺻﺮف اﻧﺮژي ﻓﺮاوان ،دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻣﺴﻴﺮ
ﺑﺎزﮔﺸﺘﻴﻢ .ﺣﺪود ﺳﺎﻋﺖ 16:30دﻗﻴﻘﻪ ﺟﻲﭘﻲاس ﻣﺎ ارﺗﻔﺎع 3200را ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد؛ و ﻣﺎ از ﻳﺎل ﺑﺎﻻي روﺳﺘﺎ ،اﺑﺘﺪا ﺻﺪاي وﺳﺎﻳﻞ ﻧﻘﻠﻴﻪ
را ﺷﻨﻴﺪﻳﻢ و ﺑﻌﺪ روﺳﺘﺎي ﻛﻬﻨﻚ را دﻳﺪﻳﻢ و ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آن ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدﻳﻢ و ﺳﺎﻋﺖ 17:20دﻗﻴﻘﻪ وارد روﺳﺘﺎي ﻛﻬﻨﻚ
ﺷﺪﻳﻢ و از روﺳﺘﺎ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻳﻜﻲ از اﻫﺎﻟﻲ روﺳﺘﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻟﻲﭼﺎي و ﺟﺎده ﻓﻴﺮوزﻛﻮه ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮدﻳﻢ.
ﻻزم ﺑﻪ ذﻛﺮ اﺳﺖ؛ ﻃﺒﻖ اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻛﻪ از ﭘﻴﻤﺎﻳﺶﻫﺎي زﻣﺴﺘﺎﻧﻲ ﺧﻂاﻟﺮأس دوﺑﺮار در دﺳﺘﺮس ﻣﺎ اﺳﺖ؛ ﮔﺮوه دوﻧﻔﺮه ﻣﺎ؛ از ﺑﺎﺷﮕﺎه
ﻛﻮﻫﻨﻮردي و اﺳﻜﻲ دﻣﺎوﻧﺪ )ﻛﻮروش ﻧﮕﻬﺒﺎن و ﭘﻮﻳﺎ ﻛﻴﻮان( دوﻣﻴﻦ ﭘﻴﻤﺎﻳﺶ ﻛﺎﻣﻞ زﻣﺴﺘﺎﻧﻲ اﻳﻦ ﺧﻂاﻟﺮأس را ﺑﻪ اﻧﺠﺎم رﺳﺎﻧﺪه اﺳﺖ.
ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ،ﻳﻚ ﮔﺮوه از ﻛﻮﻫﻨﻮردان ﮔﺮوه آرش ،ﺑﻪ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻮري؛ ﺑﺮاي ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎر ﺧﻂاﻟﺮأس دوﺑﺮار را در زﻣﺴﺘﺎن ﺳﺎل
1381ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻛﺎﻣﻞ ﭘﻴﻤﺎﻳﺶ ﻛﺮدهاﻧﺪ و ﻣﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دﻳﮕﺮ ﭘﻴﻤﺎﻳﺶﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ اﻳﻦ ﺧﻂاﻟﺮأس در زﻣﺴﺘﺎن اﻃﻼﻋﻲ ﻧﺪارﻳﻢ.
ﻛﻮروش ﻧﮕﻬﺒﺎن
ﺑﺎﺷﮕﺎه ﻛﻮﻫﻨﻮردي واﺳﻜﻲ دﻣﺎوﻧﺪ
صفحهٔ بازیابیشده